Yandı Mercan
Zambak da, Gardenya da, mavi kelebekler de alev alev yanıyordu, gül de Gül’ümde… Hiçbir su kâr etmiyordu ateşe, su değdikçe su da yandı Delbaram. Unutma dedi kalem “Zambaklar en ıssız yerlerde açar” nerelerdesin sen Gül’üm.
Gülhane Şiir Akşamları
“Selâmı çoğaltmak istiyoruz.”
Senin Şeb-î Arûzun
“Bu dönülmez yolculuk ise çok yaklaşmıştı.”
İkindi Vakti
“Üstelik bu vakit, her yaşın aynasında başka bir surete bürünür.”
Tesadüf
“Böylece tanışmışlardı birbirleriyle. Ece onun bahçesinde çiçek açmış, Tolga da onun sakinliğinde huzur bulmuştu.”
Kardeşlik İmtihanı
Ailenin önemini Kardeşliğin sevginin saygının aile içinde ki önemini anlatmaya gayret ettim..
Yol Sâkinleri
“Gem mi vuracaksın gözlerinde kavrulan aleve”
Sensiz Kaldığında Kalbim
“Hadi çık gel. Gel ki bayram eylesin yetim gönlüm…”
Ben Barbarların Atlarını İyi Bilirim
“Barbarın atlarından ise en çok onlara gülümseyerek kurtulursun. En büyük zaferin davana olan inancın, kayıplarına rağmen tebessüm etmendir.”
Bozkırda Ekmek Kokusu
“Belki de bu yüzden Anadolu insanı kendini en çok buğdaya benzetmiştir.”
“Serenat” Okuyucuyla Buluştu
Sümer, şiiri “şairin yarasından akan kan” olarak nitelendirerek okuyucuya samimi bir iç dünya sunuyor.