Sensiz Kaldığında Kalbim
“Hadi çık gel. Gel ki bayram eylesin yetim gönlüm…”
Ben Barbarların Atlarını İyi Bilirim
“Barbarın atlarından ise en çok onlara gülümseyerek kurtulursun. En büyük zaferin davana olan inancın, kayıplarına rağmen tebessüm etmendir.”
Bozkırda Ekmek Kokusu
“Belki de bu yüzden Anadolu insanı kendini en çok buğdaya benzetmiştir.”
“Serenat” Okuyucuyla Buluştu
Sümer, şiiri “şairin yarasından akan kan” olarak nitelendirerek okuyucuya samimi bir iç dünya sunuyor.
Bir Karış Mesafe
Yürüyoruz. Aramızda bir karış mesafe. Kim koyuyor bu görünmez mesafeyi tam olarak kestiremiyorum. Sultantepe’nin o dar ve dik merdivenleri engel oluyor kol kola girmemize…
Benim Ebedi Öğretmenlerim
Benim için çok değerli olan iki aile büyüğümü ve bana öğrettikleri değerleri anlatmaya çalıştım.
Ebeveynler, Çocukların Davranışlarından Sorumlu Tutulmalı mıdır?
“Çocuk deyip genelleştirsek de tabii ki burada çocuğun yaşını gözden kaçırmamak gerekiyor. “
İnci Mercanım, Sohbetim
Karlı dağlarda açan kardelenim. İlk düşen cemrem… her cemrede beni yakan nârım. Bir yanda düşlerinin göğünü arayan ben. Yüzünün arkasında binlerce yüz taşıyan, her yüzdeki yüzün Züleyha yüzü gibi. Dolun ay gibi. Gözlerin Süreyya yıldızı.
Ege’ye Bir Güzelleme
Ege’ye Bir Güzelleme, denizin ufkunda insanın hem sonsuzluğu hem de kendi iç derinliğini keşfedişini anlatır. Gün batımının hüznü ve sükûneti eşliğinde Ege, insana kayboluşta bile bir yeniden doğuş ümidi saklayan bir iklim olarak sunulur.
Âyetini Arayan İnsan
İşte tam bu noktada “Âyetini Arayan İnsan” karşımıza çıkıyor.