Çok okuyunca insanda yazma hevesi de uyanıyor galiba. Ben de bazı satırları karaladım. İlk ciddi şiirimi 13 yaşımda iken bir gazeteye gönderdim. Yayımlandı. O günü mümkünü yok, unutamam. O gün bugündü yazar dururum.
Category: manset
Aziz Ä°stanbul
“Kitaptan bana akseden ÅŸudur ki; medeniyetin süreÄŸi, verilen emeÄŸin, imarın, ÅŸehir insanına sinen bilincin nesle aktarılması ile oluÅŸan kültür asıl fetihtir.”
Ben de Seni Unuttum
“Sen ne zaman gitmiÅŸtin”
Ä°stanbul’da Müstesna Bir Gün
“Hikâyenin kahramanı olan huzuru, yüzyılda bir açan bir çiçekmiÅŸ gibi doyasıya içime çekmek istiyorum.”
Bizim Ramazanlarımız
“Biz müezzin köşkünde, namazda gülerdik hep, birisinin hık demesini beklerdik, genelde sessiz gülerdik ama bazen kendimize hakim olamaz sesli gülerdik, bizim için teravih namazının en büyük zevki buydu.”
Kültür Sanat Hayatımızın Bereketli Katarları: Dergiler
“Her ay veya iki ayda bir okuyucuların önüne çıkarlar. Onlara derleyip topladıkları edebî ürünleri bir buket çiçek hâlinde takdim ederler.”
Küfeki Taşı
“Åžair, laleyi küfeki taşından iÅŸleyerek sevdanın ve aÅŸkın daimî olmasını istemiÅŸtir. Nice musibetler gelip geçse bile yıkılmayan bir sevdayı hedeflemiÅŸtir. Ayrıca Leyla’nın asıl güzelliÄŸinden bigâne olan zavallılar için bir nasihat teÅŸkil etmiÅŸtir.”
Mübarek Toprakların Efendilerine
“Mübarek kılınmış bu toprağın gerçek sahipleri olduÄŸunuzu gösterdiniz. Maddi güç deÄŸilmiÅŸ mesele. Ä°man gücüymüş.”
Bilinmeyen Ama Haberdar Olunan Bir Dert
“Mesela rüya görmekten vazgeçtiÄŸim günü hatırlıyorum. O karar için de kendimi esefle kınıyorum.”
Dilbeste
Havva Rana Çoban