Aşk’ın tatlı hali hoş gelse cana
Sabahın fecrini göremez gözler
Mecnunun haline yetişmez mânâ
Belki de susmalı şairde sözler
Sebebi Leyla’dan bilmemek lâzım
Bir kere ölünce ölmemek lâzım
Leyl sarar bedeni gece kimedir
Gel denilen fecre bir mani mi var
Ve’l-Leyl’i geçmeyen hece kimedir
Işk derdini bilmez müstağni mi var
Her hali kendinden bilmemek lâzım
Aşktan beri derde ölmemek lâzım
Okunan kırk hatim dilinde durur
Odunu yakmaya bir sevda gerek
Hüda’nın hasreti gölgeye vurur
Malumdur aşığa hüveyda gerek
Aşk baki, mecazdan bilmemek lâzım
Tek Maşuk’tan gayrı ölmemek lâzım
Ey fani bilesin gayrısı yalan
“Kün” denilen emri onla verdi Hâk
İstersen nefse uy ömrünü dolan
Aşk ile aşk için doğan her felâk
Murad-ı ilahi anlamak lâzım
Seherde Yâr diye ağlamak lâzım