Güneş inerken ufka doğru yavaşça,
Bir hüzün çöker içime usulca.
Rüzgâr anlatır eski bir masalı,
Dalgalar taşır kalbimin yasını.
Bir yıldız parlar göğün derinliğinde,
Adını fısıldar gecenin dilinde.
Gözlerim düşer hayaline yine,
Sensizliğin rengi vurur tenime.
Beklemek mi sevda, yoksa vazgeçmek?
Kalbim ikisini de denemekte pek.
Ama her gece, o eski seste,
Sen varsın hâlâ, düşlerime eş.
Yalçın Sevim / Sevimli Şair