Perde açılır…
Balat’ın sessiz bir köşesinde
Hatıralar sahneye adım atar
Bir çay demini alır kendince
Sigaramın dumanı süzülür sahne boyunca
İlk perdesi bu oyunun
Sonrası yazılmamış bir senaryo
Düşler sahnede merakla dolaşır
Kaç mevsim geçti o günün üstünden bilemezsin…
Hasret ocaklarında aşkımızı pişir
Aşk nazarıyla gönlümü paramparça et
Rüzgârlar sahneyi tutuşturur, kora çevirir
Ve en çok sen iste, bu aşkı sahnede
Bir bakış mı başlattı bu oyunu?
Bilemezsin… Nasıl başladı, kim bilir?
Kıvılcımlarım yangına dönüşür
Perde kapanmadan önce…
İkinci perdeyi de sen yaz, sen yönet!
Erdem Atalay Gülmez
