Dudaklarımdan yitik kelimeler düşüyor sonsuzluğun satırlarına. Senin adın düşüyor gecelerin tükenen son deminden, sabahın süzülen ilk ışıklarına. Yakıyor yokluğunun ateşi sinemi yakıyor, kurutuyor bahçemde açan tek gülümün yapraklarını. Söyle sevgili nerede bekleyeyim seni ey güzeller güzeli. Sen hiç sönmeyen çıramsın yalnızlığımın karanlık gecelerinde. Topallıyor sen benden uzaklaştıkça dev cümleler ey sevgililer sevgilisi.
Ey canı Dilara’m
Ey biricik sevgili
Ey güzeller güzeli sultanım
Ey can evimin cananı
Ey bahçemin gonca gülü
Baharlarımda açacak taze gülüm
Tatlı tatlı bir meltem gibi esiyorsun kış ayazında yüreğime…
Zikrettikçe dilim ismini neşeleniyor gönlüm…
Yar olan tüm hecelerimde sana müştakım ben…
Ey güzeller güzeli, ey sevgililer sevgili…
Adın kalbimdeki sızılarıma merhem olan bir selamdır her kelamda. Ruhumu hüzünlerden arındırıp, gül gibi ateşten çiçekler açtırırsın CAN. Selamını şebnem gibi dokundur kalbime CAN, cancağızım, ciğerparem…
Ercan Gümüş