Deli, hırçınsın bazen, bazen umursamazsın
Hep cezir halindesin, bir dem bende kalmazsın
Kapına geldiğimde açıp beni almazsın
Sense bende tükenmez bir utkusun Akdeniz
Yanarsın kışta bile, yazı hiç demiyorum
İbrahim bahçesinden gül istemiyorum
Sulara bir âsâ vur, yol istemiyorum
Ruhumda doğan günün, sen ufkusun Akdeniz
O engin maviliğin, feridir gözlerimin
Oynaşan yakamozlar, şulesi sözlerimin
Esen ılık imbatlar, dermanı dizlerimin
Nefesime düğümlü bir yutkusun Akdeniz
Senle bile sensizim, yudumlasam zehirsin
Önce öldürüp sonra hayat veren sihirsin
Sevgiliye adanan, en kıymetli mihirsin
Sen bilmesen de bende, bir tutkusun Akdeniz
Ne rıhtım var ne liman, döndüm bir divaneye
Gel çağrısı duymadan, demir atmak da niye
Bu hasret kaç asırlık, geçmiyor bir saniye
Vuslata hasret koyan, bir korkusun Akdeniz
Çağır derinliğine, çağır beni geleyim
Bir deniz feneriyle, selâm gönder bileyim
Dünya ya da ukbada, kavuşmaktır dileğim
Koyunda öleceğim, bir kuytusun Akdeniz
Fatma SÜMER