Fatma Zehra’ya
Bir akşam
Melâle meyyâldi kalbim
“Dayıcığım!” dedi, geldi yanıma
İşledi gözleri bezgin canıma
Berrak göze gibi yüzüne baktım
Yüzüme bir şirin tebessüm taktım
İçime süzüldü ince bir ziya
“Efendim” deyiverdim, minik ellerin
Duydum saadetini avuçlarımda
Tomurcuklar açtı dal uçlarımda
Tereddütler geçti beyaz yanaktan
Ve sual döküldü minik dudaktan:
“Sana bir şey söyleyebilir miyim?”
“Söyle Boncuk” dedim, merakla
Bin türlü ihtimal getirdim akla,
Çocuksu, uçarı, rengârenk hayal.
Saçları altın sarısı ve benzi al al
Baktı boncuk boncuk, derince
Geldi asıl sual, döndü tatlı dil
“Bana şiir yazar mısın?” deyince
“Tabi” dedim, daldı sonsuz sevince
Odamdan çıkıverdi koşarak
Şirin bir dere gibi coşarak
Sevincini Ertuğrul arkadaşına
Pay edip artırdı kendi payını
Hanemde gülücükler yayını…
Şenlendi bir vakit “kulbei ahzan”
Melale meyyaldi kalbim bir akşam
28 Ocak 2024