Sorsan zatıalisi durmaz aşktan dem vurur
Ne yamaca tırmanır, ne çölde susuz kalır
Sorsan aşk ateşinde, yanar söner kavrulur
Ne uykusuz kalır ah, ne keyfine gem vurur
Ey gafil bu nasıl aşk, hani sînen yanardı
Hani gönlün sarhoştu, durmaz yâri anardı
Yârin didelerinde aşk şarabı kanardı
Yârle muhabbet varken, aşık neden yorulur
Aşk acıyı bal diye ses etmeden yemektir
İçin hüzün dolsa da, yâre gülümsemektir
Aşk yokuş tırmanmaktır, sarf edilen emektir
Mecnun ise bir gönül, ses etmez yanar durur…