Ruhum uzun bir savruluşun ardından sus,
Ruhum ruhuna aşina iken, şimdi bir pus.
Sustum, susmaksa kıtalar boyu…
Ellerini aradım, yoktular.
İçimde bir yanardağ, yüreğim sahra
İçimin içinde bir sen
Sen ki, uçsuz bucaksız çölde vâhâ
Adımlarında fırtınalar saklayan, vâkâr
Dağılır elbet bu ruhumu saran pus
Son bulur kıtalar boyu süren bu sus.
Sen dilimin ucunda bir türkü
Gözlerinin değmediği bu zifir kuyuda, adın lâl
Hasretin dilimde düğüm,
Ne yana baksam gurbet,
Karışır rüyalarıma sesin, ben hep sana susarım.
Sen uzakta mavi bir düş,
Ben fırtınana teslim yelken.
Kül Hece