Bazen al yazmada taze bir güldür,
Bazen dikeniyle gülü kanatır.
Bazen tel duvakta ince bir tüldür,
Bazen gurbet elde iz olur zalim.
Bazen aydınlıktır huzur misali,
Bazen yuva yıkan âfete benzer.
Bazen edasında bir cezbe hâli,
Bazen gülle gibi söz olur zalim.
Bazen gül yüzüyle deniz feneri,
Bazen kirpiğiyle mızrak gibidir.
Bazen gönül yapan bir sevda eri,
Bazen yâr bağrında köz olur zalim.
Bazen kara gözlü ceylan balası,
Bazen av peşinde koşan aslandır.
Bazen âşığından murat alası…
Bazen can yakmada tez olur zalim.
Bazen bir gülüşü cana şifadır,
Bazen bir bakışı çok canlar alır.
Bazen gamzeleri derde devadır,
Bazen taş çatlatan göz olur zalim.
Bazen sultanların gönlüne girer;
Bazen gözü görmez şâhı, gedayı.
Bazen saraylarda saltanat sürer,
Bazen aşk ehline naz olur zalim.
“Bazen” diye diye sürer bu devran,
Âşıkla maşuğun cilvesi bitmez.
Böyle hemhâl olur can ile canan,
Aşkı anlatmaya bir ömür yetmez.
Yusuf DURSUN
21.09.2026 / Çekmeköy
