RÖPORTAJLAR
  • Prof. Dr. Mehmet Aça İle Türk Halk Edebiyatı Üzerine
    Prof. Dr. Mehmet Aça İle Türk Halk Edebiyatı Üzerine
  • Bir Fikir, Dava, Ülkü ve İdeal Adamı İbrahim Metin
    Bir Fikir, Dava, Ülkü ve İdeal Adamı İbrahim Metin
  • Yaşar Çağbayır: “Türkçenin Söz Varlığı Milyonlarcadır”
    Yaşar Çağbayır: “Türkçenin Söz Varlığı Milyonlarcadır”
  • “Merkez Efendi’yi Yazmanın Sevincini Yaşıyorum”
    “Merkez Efendi’yi Yazmanın Sevincini Yaşıyorum”
  • Yusuf Ömürlü ile Mülâkat
    Yusuf Ömürlü ile Mülâkat
  • Dr. Cahit Öney ile Mülakat
    Dr. Cahit Öney ile Mülakat
  • Suad Alkan ile Sanat Merkezli Bir Konuşma
    Suad Alkan ile Sanat Merkezli Bir Konuşma
  • Mehmet Halistin Kukul İle Mülakat
    Mehmet Halistin Kukul İle Mülakat
  • Yardım: “Kedili Hayat, Çok Daha Anlamlı”
    Yardım: “Kedili Hayat, Çok Daha Anlamlı”
  • Yardım: “Kedili hayat, çok daha anlamlı”
    Yardım: “Kedili hayat, çok daha anlamlı”

Unutulmak mı Ölümdür Yoksa Ölüm mü Unutulmak
Eklenme Tarihi: 25 Ocak 2021, Pazartesi 07:21 - Son Güncelleme: 25 Ocak 2021 Pazartesi, 07:22
Font1 Font2 Font3 Font4



Unutulmak mı Ölümdür Yoksa Ölüm mü Unutulmak
Rabia Yavru

 

Unutulmak mı ölümdür, yoksa ölüm mü unutulmak? Bilmiyorum, ama tarihle yaşattığımız dünyada, unuttuğumuz için ölenler var.

 

Yıllardır biri var ki acıya gebe. Ölüm geziyor ensesinde, gece kusuyor çehresine. Tarih ağlıyor sessizce içine. İnsanlık bir köşeye çekilmiş izliyor öylece. Asya ağlıyor, toprak yarasını kanla dağlıyor. Doğu Türkistan o ki, yıllardır yetiştirdiği yiğitler dünyaya hükmeden. Semasına binlerce kılıç sesi gömülen. Doğu Türkistan da artık otlaklar kurak. Şimdi ona gelenlerin hepsi esaretten ulak. Özgürlüğün gezdiği sokaklar ıssız. Ey kutlu millet sende mi olacaktın şanssız? Dünya'nın gözüne inmiş perde, sen de yerde ben deyim gökte. Nasıl beyaz görürler? Üzerini kanla kaplayan bulutu. Acaba, sana zulmedende yok mu hiç insanlık onuru? Nedir bu sana karşı besledikleri kin ve nefret. Yılların öcünü mü alırlar? Belki de evet, korkakça savaşmak denir buna. Döktükleri kanı bulamışlar yalana. Türkler barbardı diye haykırırken, utanmadan tarihin yüzüne. Yaptıkları eziyetleri, eğitim olarak aksettirdiler birilerine.

 

Merhamet herkese lazım, dünya ayırırken birilerini! Bir bala donarak ölürken, bütün felaket bilinirse boğulan bir bebekten. Nasıl rahat ederiz kardeşlerimiz her gün kan kusarken? Savaş yapmak suç da, zulüm suç değil mi? Görmediklerimizin bedelini öderiz belki de kim bilir? Hangi zindanda şimdi bir çeberi altında boğulur hiç kimseden ses çıkmaz.

 

Asyanın gülü, tarihin şanı en büyüğü Doğu Türkistan'a el uzanmaz çünkü o diri diri gömülmek istenen, sessiz çığlıklar ülkesi, mazlumlar ülkesi. Çünkü onda yetişen yiğitler zamanında dünyaya adalet verdiler. Kendilerine kalmayacağını bilmeden, bir canı bile acıdan kurtarmak için kendi canlarından vazgeçtiler. Kara kış geçecektir ki, güzel bir yaz var. Ne umut tükenir bizde ne cesaret. Bozkurtlar kışı atlatır elbet ve yeniden güneş salarken kızıl saçlarını Doğu Türkistan'ın üzerine, inmeyecek sancaklar dikilir esaretin üzerine. Bugünü de, geceyi de yazdık binlercesinin yanına. Bir gün  gelecektir kıyamet kopmadan dirilir, insanlar Türkistan’da.


Bu haberlerde ilginizi çekebilir!