RÖPORTAJLAR
  • Yardım: “Kedili Hayat, Çok Daha Anlamlı”
    Yardım: “Kedili Hayat, Çok Daha Anlamlı”
  • Yardım: “Kedili hayat, çok daha anlamlı”
    Yardım: “Kedili hayat, çok daha anlamlı”
  • Turgut Güler ile Mülakat
    Turgut Güler ile Mülakat
  • Yücel Çakmaklı ile Yapılmış Eski Bir Mülâkat
    Yücel Çakmaklı ile Yapılmış Eski Bir Mülâkat
  • Münevver Meriç: “Cem Sultan’ı iyi tanımalıyız”
    Münevver Meriç: “Cem Sultan’ı iyi tanımalıyız”
  • Sücaattin Erdem ile Mülakat
    Sücaattin Erdem ile Mülakat
  • “Yunus Emre’nin İlahisiyle Edebiyata Başladım”
    “Yunus Emre’nin İlahisiyle Edebiyata Başladım”
  • Mehmet Nuri Bingöl’le Mülakat
    Mehmet Nuri Bingöl’le Mülakat
  • Şahin Uçar: “Şiir Hakikati Arama İşi”
    Şahin Uçar: “Şiir Hakikati Arama İşi”
  • “Azerbaycan’la Kardeşlik Bağımız Devam Ediyor”
    “Azerbaycan’la Kardeşlik Bağımız Devam Ediyor”

Mutluluk İksiri
Eklenme Tarihi: 18 Mart 2020, Çarşamba 07:54 - Son Güncelleme: 18 Mart 2020 Çarşamba, 07:54
Font1 Font2 Font3 Font4



Mutluluk İksiri
Gökhan Teker

 

 

Çıkmaz bir sokağın en kuytu köşesinde, sindi bir pencere altına sessizce Şemal. Hayalinde küçükken izlediği ve mutluluğu daima oralarda sandığı çizgi film diyarları vardı. Mutlu bir çekirdek ailenin hayat dolu Şemal'iydi o. Altın sarısı saçları kalbinden bir parçaydı sanki.

 

– Hey, sen! Ne yapıyorsun orada?

Gözlerini bıkkın ve bir o kadar da ağır bir hamleyle ihtiyar adama dikti.

– Ben mi?

– Evet kızım, senden başka kimse var mı burada?

– Siz hiç yalnız kaldınız mı?

İhtiyar şaşkındı.

– Aslında her insan yaratılışı gereği yalnızdır, insanlar yalnız doğup yalnız ölürler.

– Peki hiç uzak iklimlerde aradınız mı mutluluğu?

– Mutluluk her yerdedir kızım, mühim olan onun varlığını hissetmeyi istemektir.

Şemal derin bakışlarla tekrar başını eğdi arza ve düşündü.

 

Mutluluk neydi? Neredeydi? Herkes hayatın akışında mutluluğu yakalayabiliyordu yakasından onun gücü yoktu belki de hayat meselesine kafa tutabilecek. İhtiyar gecenin sessizliğine karışırken Şemal tutsak bedenini, yırtık paltosuyla daha da bir sarmaladı.

 

İnsanoğlu şaşırtıcıydı her zamanki gibi ölüm gerçeği bile insanları bağlamaya yetiyordu sıkı bir kelepçeyle hayata, farklı mıydı tüm gerçekler, hayatın elinden serçe parmakla da olsa tutmak istemek yetmiyor muydu insanın mutlu olabilmesine?

 

Şemal uzun caddenin dar kaldırımlarında ilerlerken sokak lambasının yanıp sönen ışığında hayal etti bir yangında kaybettiği ailesini, insanlarda bu sokak lambası gibiydi onlarda yanıp sönüyorlardı. Bir gün bir daha yanmamak üzere tamamen sönmek de gerçekti üstelik. Şemal de söndüğünü düşünüyordu lakin diğer sönenlerden tek farkı yaşıyor olmasıydı.

 

Parktaki bankın üzerine uzandı Şemal ve ihtiyarın söyledikleri aklına geldi. Her insan yalnız doğar evet lakin her insan hayatta birçok kişiyle ilişkiler kurar sevgi, saygı, şefkat, özlem, iyilik insanları birbirine bağlayan nadir duygulardır. Şemal de iyi olmak istiyordu her zaman, bütün tomurcuklar kalbinde açılmalıydı onun o tomurcuklarda arıcıklar işlemeliydi en müstesna nağmeleri.

 

Şemal zor da olsa uykuya daldı patlak papuçları, parmak uçlarını hissetmeyecek derecede dondurmuştu ayaklarını.

-Şemal, Şemal, Şemal!

-Mutlu olmak istiyor musun?

-Hem de çok istiyorum!

– O zaman bu uykudan uyan ve dosdoğru sahile in, orada seni mutlu edecek bir iksir göreceksin.

– İksir mi?

– Evet bir şişenin içindeki mutluluk iksiri…

 

Şemal gözlerini açtı ve ihtiyar adamın sözünü dinleyip koşar adımlarla sahile doğru yol aldı. Heyecandan bayılacak gibi oluyordu. O koştukça yol biraz daha uzuyordu sanki. Derken eninde sonunda sahile geldi ve kumların arasında küçük şişenin içindeki iksiri gördü. Denizden gelen dalga sesleriyle birlikte ihtiyarın sesi duyuldu:

 

-İçmek istiyor musun?

-Evet çok hem de çok istiyorum. Mutlu olacaksam neden içmeyeyim ki?

-Peki mutlu olmak istiyor musun?

-Çok, çok, çok hem de her zamankinden daha çok istiyorum.

 

Şemal şişedeki iksiri tam içiyordu ki, iksir birden kayboldu. Şemal'in yüzünde ak bir tebessüm belirdi. Şaşkın şaşkın ihtiyara seslendi:

– Hey, ihtiyar burada mısın?

– Şemal, mutlu musun?

– Şaşkınım, mutluyum ama iksiri içmedim ki nasıl oldu?

– Şemal iksir denen bir şey yok o şişedeki deniz suyuydu.

Hayatta insanlar mutsuzluklarını örtbas edecek yeni birtakım sebeplenmeler bulmalıdırlar kendilerine, mutlu olmayı istemek ve bu amaç uğruna sabır göstermek mutluluğun ta kendisidir aslında, mutluluğu istemenin yüksek dozdaki heyecanı aslında mutluluğu doğuran yegane histir.

                                                                


Bu haberlerde ilginizi çekebilir!