• Prof. Dr. Mehmet Aça İle Türk Halk Edebiyatı Üzerine
    Prof. Dr. Mehmet Aça İle Türk Halk Edebiyatı Üzerine
  • Bir Fikir, Dava, Ülkü ve İdeal Adamı İbrahim Metin
    Bir Fikir, Dava, Ülkü ve İdeal Adamı İbrahim Metin
  • Yaşar Çağbayır: “Türkçenin Söz Varlığı Milyonlarcadır”
    Yaşar Çağbayır: “Türkçenin Söz Varlığı Milyonlarcadır”
  • “Merkez Efendi’yi Yazmanın Sevincini Yaşıyorum”
    “Merkez Efendi’yi Yazmanın Sevincini Yaşıyorum”
  • Yusuf Ömürlü ile Mülâkat
    Yusuf Ömürlü ile Mülâkat
  • Dr. Cahit Öney ile Mülakat
    Dr. Cahit Öney ile Mülakat
  • Suad Alkan ile Sanat Merkezli Bir Konuşma
    Suad Alkan ile Sanat Merkezli Bir Konuşma
  • Mehmet Halistin Kukul İle Mülakat
    Mehmet Halistin Kukul İle Mülakat
  • Yardım: “Kedili Hayat, Çok Daha Anlamlı”
    Yardım: “Kedili Hayat, Çok Daha Anlamlı”
  • Yardım: “Kedili hayat, çok daha anlamlı”
    Yardım: “Kedili hayat, çok daha anlamlı”

YAZARLARIMIZ

Eklenme Tarihi: 7 Aralık 2020, Pazartesi 04:43 - Son Güncelleme: 7 Aralık 2020 Pazartesi, 04:43
Font1 Font2 Font3 Font4
Mülteci Yüreğim

 

 

Yine böyle bir zemheriydi anne

Bir bomba sesiyle savruldu bütün hayallerim

Can kırıkları arasından yalın ayak kaçarken

Tel örgülere takıldı büyüttüğüm pembe düşlerim

Hava çok soğuk kar yağıyor anne

Şimdi buz kesiyor benim mülteci yüreğim

 

Yine mevsim böyle zemheriydi anne

Umut koymuştum yarınların adını

Yaşamak büyütmüştüm içimde denizler ötesine

Kıyıya vurdu zalim bir dalgayla yumuk ellerim

Sular çok soğuk buz kesiyor anne

Şimdi çok üşüyor benim mülteci yüreğim

 

Mevsim yine böyle soğuktu anne

Dünya çok küçükmüş ben onu öğrendim

Bütün çocukların gülüşlerinde güller açarken

Sığmadı hiçbir yere benim minik düşlerim

Vicdanlar buz gibi çok soğuk anne

Üşüyor şimdi benim mülteci yüreğim

 

Mevsim yine böyle bir kıştı anne

Ölümün kapısı bize hep Aralık/mış ben onu öğrendim

Ömür bestelemiştin bana ninnilerinde

Bir çelme ile yere düştü yıllarım benim

Özgürlük çok uzakmış, yokuşmuş anne

Şimdi çok yoruldu benim mülteci yüreğim

 

Mevsim yine kışa evrildi anne

İnsanlık yırtılmış paramparça, yamalı bohça

Bir umutla eteklerine tutunmuştu çocukluğum oysa

Haydi toparlan yüreğim kalk da gidelim

Merhameti buz tutan bu dünyayı terk edelim

Çünkü hep bir mülteci artık benim yüreğim

 

 


» YAZARIN DİĞER YAZILARI


BU YAZIYLA İLGİLİ YORUM YAZIN