• Prof. Dr. Mehmet Aça İle Türk Halk Edebiyatı Üzerine
    Prof. Dr. Mehmet Aça İle Türk Halk Edebiyatı Üzerine
  • Bir Fikir, Dava, Ülkü ve İdeal Adamı İbrahim Metin
    Bir Fikir, Dava, Ülkü ve İdeal Adamı İbrahim Metin
  • Yaşar Çağbayır: “Türkçenin Söz Varlığı Milyonlarcadır”
    Yaşar Çağbayır: “Türkçenin Söz Varlığı Milyonlarcadır”
  • “Merkez Efendi’yi Yazmanın Sevincini Yaşıyorum”
    “Merkez Efendi’yi Yazmanın Sevincini Yaşıyorum”
  • Yusuf Ömürlü ile Mülâkat
    Yusuf Ömürlü ile Mülâkat
  • Dr. Cahit Öney ile Mülakat
    Dr. Cahit Öney ile Mülakat
  • Suad Alkan ile Sanat Merkezli Bir Konuşma
    Suad Alkan ile Sanat Merkezli Bir Konuşma
  • Mehmet Halistin Kukul İle Mülakat
    Mehmet Halistin Kukul İle Mülakat
  • Yardım: “Kedili Hayat, Çok Daha Anlamlı”
    Yardım: “Kedili Hayat, Çok Daha Anlamlı”
  • Yardım: “Kedili hayat, çok daha anlamlı”
    Yardım: “Kedili hayat, çok daha anlamlı”

YAZARLARIMIZ

Öznur Kısar
Öznur Kısar
Eklenme Tarihi: 29 Nisan 2021, Perşembe 12:29 - Son Güncelleme: 29 Nisan 2021 Perşembe, 12:33
Font1 Font2 Font3 Font4
Bahardan Gönüle

  

             

Sabahın ilk ışıkları ile yarışır gibi başlıyor dünyanın en güzel korosu. Tüm gün aralıksız birbirleri ile ahenk içerisinde. O nasıl bir ötüş, o nasıl bir şakıyış. İçerinde kavgaların en çetini ve kıyameti kopan insanı bile alır çeker içine. Bu hayat çığlığını, bahar şarkısını duymayan var mıdır? İnanmam. Bak işte yine geldim der; yine geldim. Ben geldim diye su yürüdü cansız, fersiz dalına, budağına. Dağ, tepe zümrüt yeşili fistanlarını çekti bile bayram sabahı misali.

 

Erguvan, leylakları kıskanır; yasemin, hanımeline içerler. Karanfil, gül ile amansız çekişmede. “Hangimiz daha davetkâr?” “Hangimiz daha cezbedici?” “Hangimiz eli kınalı yâre sunulmayı hak edecek kadar güzel?”

 

İçi dolmuş, dolmuş da çarpacak dalgakıran arayan derya, ırmağa özenir. Hani der; tadın var senin, bir ışıltın, buz gibi nefesin. İnsanlar bir yudum alıp senden, unutur bir süreliğine dertlerini, tasalarını. Akarsın, akarsın; bir yerden bir yere,  bitmez, tükenmez yolculuğun. Bir köşeden alır, hayal kırıklıklarını taşır; diğer yamaçta sevdaya dönüştürürsün. Akar akar temizlersin; yanını,  yöreni çocuklar gibi.

 

Güneş, gönül koyar Ay’a bakıp: Seninle der; çocuklar en güzel uykularına dalar,  masallarda. Kendini bulmak isteyen ışığına  koşar, seyreder içini . Şairler sensiz yazmadı hiçbir aşk şiirini. Yorgun gözler sende bulur ferini, sende demlendi sözler. Şarkılar sende buldu sesini, soluğunu.

 

Yaz, ah der, ah; bahar hanım nedir senin bu kibrin? Senden sonra gelir öyle bir salınırım ki esamen okunmaz unutma! Kirazım, kayısım, türlü yemişimle alırım akıllarını başlarından insanların. Gün boyu yakar, kavurur; akşamüstü bir ikindi serinliği ile gönül kazanırım.

 

Sonra kalem dile özendi. Sen dedi; sen söylersin sözlerin en güzelini. Dil dedi; ah gönül, ah. Yanmaya hiç mecalim yok; dil olmak, söz kalmak en güzeli ey gönül.


» YAZARIN DİĞER YAZILARI


BU YAZIYLA İLGİLİ YORUM YAZIN