RÖPORTAJLAR
  • Sevda Dursun: Camiamızın erkeklerine kırgınım
    Sevda Dursun: Camiamızın erkeklerine kırgınım
  • Üstün İnanç: “Yakın geçmişimizde yaşanan bir dram beni romancı yaptı”
    Üstün İnanç: “Yakın geçmişimizde yaşanan bir dram beni romancı yaptı”
  • Yaşar Karayel: “Vakıflar bizim yitik malımız, yitiğimize sahip çıkmalıyız”
    Yaşar Karayel: “Vakıflar bizim yitik malımız, yitiğimize sahip çıkmalıyız”
  • Mert Hakan: “Radyo iyi bir arkadaş, ondan vazgeçmeyin”
    Mert Hakan: “Radyo iyi bir arkadaş, ondan vazgeçmeyin”
  • Mehmet Nuri Yardım: “Yazmak bir bakıma Kızıl Elma’ya doğru yürümektir”
    Mehmet Nuri Yardım: “Yazmak bir bakıma Kızıl Elma’ya doğru yürümektir”
  • Fatih Kılıçarslan: “Madde bağımlılığının bir arka planı var”
    Fatih Kılıçarslan: “Madde bağımlılığının bir arka planı var”
  • Hasan Basri Bilgin: “Abdülhamid Han büyük bir devrimcidir”
    Hasan Basri Bilgin: “Abdülhamid Han büyük bir devrimcidir”
  • “Yazmak aşk işidir, muhabbeti az olana ağır gelir.”
    “Yazmak aşk işidir, muhabbeti az olana ağır gelir.”
  • Mehmet Nuri Yardım ile Röportaj
    Mehmet Nuri Yardım ile Röportaj
  • METİN ÖNAL MENGÜŞOĞLU İLE SÖYLEŞİ
    METİN ÖNAL MENGÜŞOĞLU İLE SÖYLEŞİ

Zozan Demirci'den Bir Deneme “Yağmur Duasına Çıksaydık Dostlar!”
Eklenme Tarihi: 9 Ağustos 2014, Cumartesi 12:27 - Son Güncelleme: 9 Ağustos 2014 Cumartesi, 12:27
Font1 Font2 Font3 Font4



Zozan Demirci'den Bir Deneme “Yağmur Duasına Çıksaydık Dostlar!”
Zozan Demirci Ne vakit yağmur yağsa, ne vakit yüzüme değse, avuçlarıma dolsa, omuzlarımdan akıp geçse… Ne vakit , “Bu sadece yağmur damlası değildir, rahmettir.” desem, şahitlik etsem… Sonra, ne vakit yağmuru kalbime eriştirsem, duası ‘yağmur’ olan bir şaire de şahitlik ettiğimi bilirim… Çünkü şair yağmur duasına çıkmış, şiirle. Ve bundan böyle, benim için, yağmur:  Doğunun […]

yagmur_100921
Zozan Demirci
Ne vakit yağmur yağsa, ne vakit yüzüme değse, avuçlarıma dolsa, omuzlarımdan akıp geçse…
Ne vakit , “Bu sadece yağmur damlası değildir, rahmettir.” desem, şahitlik etsem…
Sonra, ne vakit yağmuru kalbime eriştirsem, duası ‘yağmur’ olan bir şaire de şahitlik ettiğimi bilirim… Çünkü şair yağmur duasına çıkmış, şiirle.
Ve bundan böyle, benim için, yağmur:  Doğunun yedinci çocuğunun kabul görmüş duasıdır.
O halde yağmurla konuşsam iyi olur. Ama şiir diliyle yapmalıyım bunu.  Çünkü yağmura yakışan şiir, şiire yakışan yağmur…
Başarabilirsem, şiir diliyle konuşabilirsem anlatacak çok şey var. Ancak nefes aldığım şehirde yağmur damlaları toprağa değil, betona çarpıyor.
Pekâlâ,  yağmur öfkeyle konuşurken, ben şiir diliyle nasıl konuşabilirdim? Oysa başarabilirdim,  yağmur toprağa karışsaydı, ben çamura batsaydım, şiir diliyle konuşmayı öğrenebilirdim belki. Şimdi zor, çok zor. Çünkü ben de öfkeliydim. Uzun zaman önce, şehre hayranlığımın önüne şehrin insanına olan öfkem geçmişti. Susmalıydım. Öfkemi yutmalıydım. Şiire, yağmura öfkem karışmamalıydı.
Sustum.
Umutsuzluğa kapılmıştım bir kere.
Derken, “Yağmur duasına çıksaydık dostlar” diyen şairin mısralarında şifamı buluyorum.
Umutsuzluğuma şifa; “  İnsandan insana şükür ki fark var” mısrasında.
Şair’i dinlesem iyi olur.
Şair, haklı. Bu şehirde hala şehirli maskesini takmayan, birbirinin aynı olmayı reddeden insanlar var. Hala, şükredilesi insanlar var.
Bir apartman dairesinin penceresinden ellerini semaya uzatan, yağmur dileyen, yağmura şükreden insanlar var. Bir apartman dairesinde komşusu açken, tok yatamayan insanlar var. Dünyanın en ücra köşesinde dahi olsa, bir yetime ulaşmanın azminde olan insanlar var.
Dünyadaki hiçbir zulme seyirci kalmayan insanlar…
Zalime ulaşamıyorsa attığı taş, yumruklarını sıkan, başını yastığa rahat koymayan, uykuları bölünen, lokmalarını zevkle yutmayı unutan, boğazı düğümlenen insanlar var…
Rabbinin razı olmayacağı tek bir adım dahi attığında gözyaşlarıyla tevbe kapısını çalıp, ömrü boyunca hatasını telafi etmek için çabalayan, hayatı yeniden omuzlayıp gözyaşlarını içine akıtan insanlar var. Şehrin olanca ihtişamıyla kötülüğe davet etmesine rağmen, şehirleşmeden yaşayabilen insanlar var.
Hep varolsunlar.
Hiç tanımayacak olsalar bile, benim için hep varolsunlar. Çünkü onlar benim umudum.  Ve ben, sevgiliyle kavuşmayı bekleyen “Umudum her zaman bakidir amma, zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun  “ diyen bir şair gibi düşünmüyorum.
” Umudum bakidir, amma …”demiyorum.
Biliyorum, iyi insanlarla yağmur duasına çıkacağız, yağmur yağacak…
Yağmur yağdıkça, güneş batıdan doğmadıkça, iyi insanlar hep var olacaklar.
Ve ben, sadece  “Umudum bakidir “ diyeceğim.


Bu haberlerde ilginizi çekebilir!