• Kâzım Yetiş: “Yahya Kemal bizi tarihimizle barıştırdı”
    Kâzım Yetiş: “Yahya Kemal bizi tarihimizle barıştırdı”
  • BEŞİR AYVAZOĞLU İLE YAHYA KEMAL HAKKINDA MÜLAKAT
    BEŞİR AYVAZOĞLU İLE YAHYA KEMAL HAKKINDA MÜLAKAT
  • Şerif Benekçi: “Hümanizm, Batı insanları içindir.”
    Şerif Benekçi: “Hümanizm, Batı insanları içindir.”
  • Eyüp Güzel: “Selahaddin Eyyubi’yi Okuduktan sonra Bende Kudüs Merakı Başladı”
    Eyüp Güzel: “Selahaddin Eyyubi’yi Okuduktan sonra Bende Kudüs Merakı Başladı”
  • Sevda Dursun: Camiamızın erkeklerine kırgınım
    Sevda Dursun: Camiamızın erkeklerine kırgınım
  • Üstün İnanç: “Yakın geçmişimizde yaşanan bir dram beni romancı yaptı”
    Üstün İnanç: “Yakın geçmişimizde yaşanan bir dram beni romancı yaptı”
  • Yaşar Karayel: “Vakıflar bizim yitik malımız, yitiğimize sahip çıkmalıyız”
    Yaşar Karayel: “Vakıflar bizim yitik malımız, yitiğimize sahip çıkmalıyız”
  • Mert Hakan: “Radyo iyi bir arkadaş, ondan vazgeçmeyin”
    Mert Hakan: “Radyo iyi bir arkadaş, ondan vazgeçmeyin”
  • Mehmet Nuri Yardım: “Yazmak bir bakıma Kızıl Elma’ya doğru yürümektir”
    Mehmet Nuri Yardım: “Yazmak bir bakıma Kızıl Elma’ya doğru yürümektir”
  • Fatih Kılıçarslan: “Madde bağımlılığının bir arka planı var”
    Fatih Kılıçarslan: “Madde bağımlılığının bir arka planı var”

YAZARLARIMIZ

Hülya Günay
Hülya Günay
Eklenme Tarihi: 29 Kasım 2018, Perşembe 10:10 - Son Güncelleme: 4 Aralık 2018 Salı, 23:42
Font1 Font2 Font3 Font4
Sonbahar ve Hayat

 

Sonbahar,  geldi toparlanıp gidiyor. Yüreğimizde farklı güzellikler bıraktı. Yaprakların sarı, kırmızı, turuncu, tunç gibi göz dolduran halleri bir çiçek sepetini hatırlattı. ‘’Kasım’da Aşk Başkadır…’’ diyenlerin midelerinde kelebekler uçurdu. Sonbahar sanattır diye düşünenlerin avuçlarının içinden kayıp giderken, her sabah ağaçları kontrol eden, bugün kaç yaprak düştü diye takipte kalanlar var bendeniz gibi.

 

Kimilerimiz için de sanki sararan her yaprak solup giden gençliği, yitirdiklerini, korktuğu ölümü hatırlatan adeta kendi hayatının yaprak dökümüdür. Sürekli kapalı, gri bir gökyüzü, içine akan gözyaşları gibi durmaksızın yağan yağmurlar.

 

Gökyüzüm dediğiniz insanlar oldu mu hayatınızda? Kendinizi yeryüzü ile özdeş onu gökyüzü kadar uçsuz bucaksız, engin, göklerin kralı/kraliçesi olarak gördüğünüz insanlar… Her özlediğinizde, kalbinizin sıkışıp yerine sığmadığı anlarda, derin derin nefes alıp onun gölgesinde gölgelendiğiniz hissinin verdiği ferahlığı yaşadınız mı? Yağmurlar ile ıslanmayı tercih edip, aranıza şemsiye koymaktan imtina ettiğiniz oldu mu? Gökkuşağı belirdiği vakit onun tebessüm eden selamını alıp başınıza taç ettiğiniz anlar…

 

Akşam olmaya başlayıp da gün dönerken ışıkları yakmadan gökyüzünün derinliklerine dalıp ona, şiirler, şarkılar yolladığınız oldu mu hiç? Gecenin bir yarısı ay ışığı ile aydınlanıp bağrına bastığı yıldızları kıskandığınız oldu mu? Yer ile gök birbirine kavuşamaz ya…  Olur, da kavuşsa da kıyamet kopar ya… Siz hiç bir kıyametin ardından bin gece uykusuz kalıp bir milyon gözyaşı akıttınız mı? Pekâlâ, kıyamet gibi bir gökyüzüne benim hayattaki en büyük imtihanımsın dediğiniz vakitler oldu mu?

 

Öznesi ne olursa olsun hepimizin hayatında kıyametler kopmuştur. Milyon gözyaşlarımız akmıştır, akmaktadır. Ölüm, ayrılık, kayıplar, başarısızlıklar… Her birinin her insanın hayatında tesiri farklıdır. Neşe kadar, keder de hayata dair. Kederlerin altında ezilen kalbimizi karanlık bir şatonun zindanına çevirip, kendimizi de o zindanda mahkûm olarak tüketmek ne kadar mümkün? Mevsimlere küsmek, sonbaharı hüzün mevsimi ilan etmek… Hayat mevsimler gibi ardı ardına akıp giderken insanın belirli merhalelerden geçmesi doğaldır. Bize düşen sonbaharın içinde gizlenen güzellikleri, heyecanları keşfetmek gibi her yaşanmışlığı bir tecrübe kabul edip, içindeki sırlara erişmek olmalıdır.

 

Karanlık bir gökyüzünün altında altın sarısı yaprakları ile göz kırpan, bir ağaç nasıl ki güneş gibi içimizi ısıtıyorsa, kederlerin altında karanlık gökyüzümüzde de mutlaka bize göz kırpan güzellikler var olacaktır. Yeter ki kendimizi imkânsızlık zindanlarına hapsetmeyelim.

 

‘’Umudumuz acımızdan daha büyük olmalı!’’ Cahit Zarifoğlu


» YAZARIN DİĞER YAZILARI


BU YAZIYLA İLGİLİ YORUM YAZIN