RÖPORTAJLAR
  • Kâzım Yetiş: “Yahya Kemal bizi tarihimizle barıştırdı”
    Kâzım Yetiş: “Yahya Kemal bizi tarihimizle barıştırdı”
  • BEŞİR AYVAZOĞLU İLE YAHYA KEMAL HAKKINDA MÜLAKAT
    BEŞİR AYVAZOĞLU İLE YAHYA KEMAL HAKKINDA MÜLAKAT
  • Şerif Benekçi: “Hümanizm, Batı insanları içindir.”
    Şerif Benekçi: “Hümanizm, Batı insanları içindir.”
  • Eyüp Güzel: “Selahaddin Eyyubi’yi Okuduktan sonra Bende Kudüs Merakı Başladı”
    Eyüp Güzel: “Selahaddin Eyyubi’yi Okuduktan sonra Bende Kudüs Merakı Başladı”
  • Sevda Dursun: Camiamızın erkeklerine kırgınım
    Sevda Dursun: Camiamızın erkeklerine kırgınım
  • Üstün İnanç: “Yakın geçmişimizde yaşanan bir dram beni romancı yaptı”
    Üstün İnanç: “Yakın geçmişimizde yaşanan bir dram beni romancı yaptı”
  • Yaşar Karayel: “Vakıflar bizim yitik malımız, yitiğimize sahip çıkmalıyız”
    Yaşar Karayel: “Vakıflar bizim yitik malımız, yitiğimize sahip çıkmalıyız”
  • Mert Hakan: “Radyo iyi bir arkadaş, ondan vazgeçmeyin”
    Mert Hakan: “Radyo iyi bir arkadaş, ondan vazgeçmeyin”
  • Mehmet Nuri Yardım: “Yazmak bir bakıma Kızıl Elma’ya doğru yürümektir”
    Mehmet Nuri Yardım: “Yazmak bir bakıma Kızıl Elma’ya doğru yürümektir”
  • Fatih Kılıçarslan: “Madde bağımlılığının bir arka planı var”
    Fatih Kılıçarslan: “Madde bağımlılığının bir arka planı var”

Sefertası / Mehmet Nuri Yardım
Eklenme Tarihi: 16 Aralık 2016, Cuma 23:29 - Son Güncelleme: 16 Aralık 2016 Cuma, 23:29
Font1 Font2 Font3 Font4



Sefertası / Mehmet Nuri Yardım
Müzeyyen Çelik “Dünya hayatı bir hikâye” Hikâye ise insanı hatırlatan. İnsan, vefayı bilen. Ne zaman ki unutmaya yüz tuttu; hikâyemiz, insanlığımız, vefamız belimiz büküle büküle doğrulamaz hâle geldik. Hikâyeleriyle yaşayamadığım, geç kaldığım zamanların tam ortasına bırakıverdi beni Sefertası. Yemek değilmiş taşınan onunla geleceğe ait kültürel kodmuş aynı zamanda. “Samimiyet, sadakat, merhamet, himmet, muhabbet, irfan, ahlâk, […]

SEFERTASI  kapak 4. baskı
Müzeyyen Çelik
“Dünya hayatı bir hikâye”
Hikâye ise insanı hatırlatan.
İnsan, vefayı bilen.
Ne zaman ki unutmaya yüz tuttu; hikâyemiz, insanlığımız, vefamız belimiz büküle büküle doğrulamaz hâle geldik.
Hikâyeleriyle yaşayamadığım, geç kaldığım zamanların tam ortasına bırakıverdi beni Sefertası.
Yemek değilmiş taşınan onunla geleceğe ait kültürel kodmuş aynı zamanda. “Samimiyet, sadakat, merhamet, himmet, muhabbet, irfan, ahlâk, ihsan, kardeşlik”miş taşınan.
Miş.
Duyumlar.
Yetişemedim, geç kaldım. Caddeleri, sokakları arşınlayamadım onunla ama Mehmet Nuri Yardım Hocam sayesinde mutfağımın bir köşesinde dede yadigârı süs olarak kullandığım sefertasının mahiyeti artık çok daha fazlası.
Ben daha “Sefertası”nın etkisinden kurtulamamışken kitap beni başka bir âlemin daha içine bırakıyor. “Gaz Lambası”; geceye baş kaldırmayan onun efsunlu hâline dokunmayan daha ziyade aileyi bir arada tutan zarar vermeyen medeniyet ürünü.
Okurken heyecanlanmak, yaşamamış olduğun duygulara, hatıralara tebessümle özlem duymak bu nasıl iş.
“O günkü alelâde yaşayıştan acaba şimdiki çocuklar haz duyar mıydı?” diye soruyor Hocamız.
Keşke, keşke…
Bir sihirli değnek olsa, Anadolu’nun bir semtine bırakılsam, sokakları arşınlasam, küçük adımlarımda büyük duygular taşısam. Faris Amcalarım olsa onların etrafında dolaşıp hikâyeler dinlesem, gaz lambasının ışığında bende duvarlara resim çizsem, “Muzaffer Teyze”m olsa, zarafeti öğrensem.
Çok şükür ki kelâmların en güzelini kelâmın sahibi olan Yüce Rabbimizin evinde öğrenmek nasip oldu. Şimdikiler gibi kreş eğitim kurumlarında değil.
“Dünya değişiyor dostlarım. Bizim için değil ama sizin için kötü olacak çocuklar. Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük.” demiş Sait Faik Abasıyanık.
Ama,
Her ne olursa olsun.
Güzel şeylerin olduğunu ve olacağını fısıldıyor Sefertası.
Biz umudu bâki olanlardanız!
Hürmet ile…
 
 
 
 


Bu haberlerde ilginizi çekebilir!