RÖPORTAJLAR
  • Kâzım Yetiş: “Yahya Kemal bizi tarihimizle barıştırdı”
    Kâzım Yetiş: “Yahya Kemal bizi tarihimizle barıştırdı”
  • BEŞİR AYVAZOĞLU İLE YAHYA KEMAL HAKKINDA MÜLAKAT
    BEŞİR AYVAZOĞLU İLE YAHYA KEMAL HAKKINDA MÜLAKAT
  • Şerif Benekçi: “Hümanizm, Batı insanları içindir.”
    Şerif Benekçi: “Hümanizm, Batı insanları içindir.”
  • Eyüp Güzel: “Selahaddin Eyyubi’yi Okuduktan sonra Bende Kudüs Merakı Başladı”
    Eyüp Güzel: “Selahaddin Eyyubi’yi Okuduktan sonra Bende Kudüs Merakı Başladı”
  • Sevda Dursun: Camiamızın erkeklerine kırgınım
    Sevda Dursun: Camiamızın erkeklerine kırgınım
  • Üstün İnanç: “Yakın geçmişimizde yaşanan bir dram beni romancı yaptı”
    Üstün İnanç: “Yakın geçmişimizde yaşanan bir dram beni romancı yaptı”
  • Yaşar Karayel: “Vakıflar bizim yitik malımız, yitiğimize sahip çıkmalıyız”
    Yaşar Karayel: “Vakıflar bizim yitik malımız, yitiğimize sahip çıkmalıyız”
  • Mert Hakan: “Radyo iyi bir arkadaş, ondan vazgeçmeyin”
    Mert Hakan: “Radyo iyi bir arkadaş, ondan vazgeçmeyin”
  • Mehmet Nuri Yardım: “Yazmak bir bakıma Kızıl Elma’ya doğru yürümektir”
    Mehmet Nuri Yardım: “Yazmak bir bakıma Kızıl Elma’ya doğru yürümektir”
  • Fatih Kılıçarslan: “Madde bağımlılığının bir arka planı var”
    Fatih Kılıçarslan: “Madde bağımlılığının bir arka planı var”

Öğretmen Olmak
Eklenme Tarihi: 25 Ekim 2018, Perşembe 06:52 - Son Güncelleme: 25 Ekim 2018 Perşembe, 06:52
Font1 Font2 Font3 Font4



Öğretmen Olmak
ÖĞRETMEN OLMAK Nursima Kılıç   Aşk işidir öğretmen olmak… Gönül gözüyle görmeyenin yapamayacağı, sabır işidir. İnsanı sevmeyenin yapamayacağı iştir. Öğretmenlik bir meslekten çok, bir yaşama biçimidir.   Öğrenciyken anlayamadığım öğretmenlerimi, meslektaşları olunca anladım. Dünyanın en ehemmiyetli işi nedir diye soracak olsalar şimdi, hiç düşünmeden öğretmen olmak derim. Karşında gözlerinin içine bakan bilmem kaç çift gözün […]

ÖĞRETMEN OLMAK
Nursima Kılıç

 

Aşk işidir öğretmen olmak… Gönül gözüyle görmeyenin yapamayacağı, sabır işidir. İnsanı sevmeyenin yapamayacağı iştir. Öğretmenlik bir meslekten çok, bir yaşama biçimidir.
 

Öğrenciyken anlayamadığım öğretmenlerimi, meslektaşları olunca anladım. Dünyanın en ehemmiyetli işi nedir diye soracak olsalar şimdi, hiç düşünmeden öğretmen olmak derim. Karşında gözlerinin içine bakan bilmem kaç çift gözün sorumluluğu sendeyken, daha başka ne düşünebilirsin? Lakin dünyaya bir daha gelsem yine öğretmen olmak isterim! Her biri koklamaya kıyamadığın manolya gibidir. Kimi asi, temkinli birer kaktüs misali olsa da, onun da dikenlerini seversin. Her biri kendi iç dünyasında özelleşmiş birer nadide çiçektir. İnsanı sevmeyenin işi değildir öğretmen olmak!… Sınıfın kapısını kapattığında işte o zaman sen, sen olursun! Onlara öğreteceklerin yalnızca hücreler, dokular, canlılar değil, en önemli öğreteceğin şey insanlıktır. Bu mühim meseleyi simgeleyeceğin için de omuzlarına ayrı bir sorumluluk binmiştir. Sevgilin, arkadaşın, evladın, her şeyin onlardır.

İnsanı seviyorsan, yaptığın her işte başarılı olursun. Söylediklerinle değil, yaptıklarınla örnek olmalısın. Çünkü dile döktüklerin değil, aynada yansıttıkların kadarsın!
 

Ancak elbette tek sorumluluk öğretmenin değildir. Eğitimi ailede eksik olanın üstüne bir şeyler eklemek imkansız değil, fakat zordur. İşte bu yüzden öğretmenin yükü ağırdır. Çünkü sen ne kadar çabalasan da okuldan çıktıktan sonrasına bir miktar iz bırakmak, ancak sevgiyle mümkündür. Bunu da sadece yıllar sonra ismini hafızalarda iyi bırakmış olmanla anlayabilirsin.
 

Birçoğumuz için öyle değil midir? Kimi öğretmenlerimizi hiç hatırlamayız bile… Kimilerinin isimlerini duyunca tüylerimiz diken diken olur. O tüylerimizi diken diken edenlerin bir kısmını hiç sevememişizdir. Bir kısmı da ders hakkında bırakın bir şeyler öğretmeyi, bir de bildiklerimizi unutturmuşlardır. Kiminin de ismini duyduğumuzda üstünden yıllar geçmiş olmasına rağmen mümkün olsa koşup sarılmak istemişizdir. Bize hem hayatın içinden hem ders hakkında birçok şey katmışlardır. İşte onlar kıymetli öğretmenlerimizdir.

İnsan olmak da böyledir. Ardımızda kayda değer izler bırakmak niyetindeysek sihirli değnekler aramaya hacet yok! Bir tutam tebessüm, biraz insanlık yeterlidir. Hele dünya bu kadar vahşet kokarken, bataklık içinde bir gülün açmasına sebep olabiliyorsak bundan büyük mutluluk yok demektir!

İşte bu yüzden öğretmen olmalı insan… Her sabah güne başlarken rehber olma sorumluluğuyla irkilmeli! O taze tohumlara su verip, filizlenecekleri günü sabırla beklemeli. Güneşlerini eksik etmemeli.

Sevmeden çiçek bile solup giderken, sevmeden insan yetiştirmeyi ummak ancak ahmaklıktır!

 

 


Bu haberlerde ilginizi çekebilir!