RÖPORTAJLAR
  • Üstün İnanç: “Yakın geçmişimizde yaşanan bir dram beni romancı yaptı”
    Üstün İnanç: “Yakın geçmişimizde yaşanan bir dram beni romancı yaptı”
  • Yaşar Karayel: “Vakıflar bizim yitik malımız, yitiğimize sahip çıkmalıyız”
    Yaşar Karayel: “Vakıflar bizim yitik malımız, yitiğimize sahip çıkmalıyız”
  • Mert Hakan: “Radyo iyi bir arkadaş, ondan vazgeçmeyin”
    Mert Hakan: “Radyo iyi bir arkadaş, ondan vazgeçmeyin”
  • Mehmet Nuri Yardım: “Yazmak bir bakıma Kızıl Elma’ya doğru yürümektir”
    Mehmet Nuri Yardım: “Yazmak bir bakıma Kızıl Elma’ya doğru yürümektir”
  • Fatih Kılıçarslan: “Madde bağımlılığının bir arka planı var”
    Fatih Kılıçarslan: “Madde bağımlılığının bir arka planı var”
  • Hasan Basri Bilgin: “Abdülhamid Han büyük bir devrimcidir”
    Hasan Basri Bilgin: “Abdülhamid Han büyük bir devrimcidir”
  • “Yazmak aşk işidir, muhabbeti az olana ağır gelir.”
    “Yazmak aşk işidir, muhabbeti az olana ağır gelir.”
  • Mehmet Nuri Yardım ile Röportaj
    Mehmet Nuri Yardım ile Röportaj
  • METİN ÖNAL MENGÜŞOĞLU İLE SÖYLEŞİ
    METİN ÖNAL MENGÜŞOĞLU İLE SÖYLEŞİ
  • HATTAT AHMET KUTLUHAN RÖPORTAJI
    HATTAT AHMET KUTLUHAN RÖPORTAJI

METAFOR
Eklenme Tarihi: 10 Ocak 2017, Salı 20:46 - Son Güncelleme: 10 Ocak 2017 Salı, 20:46
Font1 Font2 Font3 Font4



METAFOR
Ahmet KUTLUAY -Metaforik yaklaşım hastalığına tutulmuşsun dedi. Uzunca baktım. Anlamak için ama daha çok kendini anlayabilecek bir sahili var mı diye görmek için.  Önce apaçık kin göründü. Kin özünü bürümüş, gülücükleri eski bir maske parıltısı.  Kin dini olmuş zavallının. Şaşırdım. Kendini bilseydi dedim içimden, kin tutar mıydı hiç, kendine… -Dostum! Dedim. Kuzu rengine boyanmış kurt […]

metafor
Ahmet KUTLUAY
-Metaforik yaklaşım hastalığına tutulmuşsun dedi. Uzunca baktım. Anlamak için ama daha çok kendini anlayabilecek bir sahili var mı diye görmek için.  Önce apaçık kin göründü. Kin özünü bürümüş, gülücükleri eski bir maske parıltısı.  Kin dini olmuş zavallının. Şaşırdım. Kendini bilseydi dedim içimden, kin tutar mıydı hiç, kendine…
-Dostum! Dedim. Kuzu rengine boyanmış kurt postunun altındaki cahim azabından arınsın diye. Dost bana yalnızca hayaldir, vehimdir dedi, hali…
Gülümsedim ve kelamın dar alanından çıkmak geldi içimden. Çünkü bu darlık, sonsuzluğun ışığını yansıtamaz. Bilemez kendini bu sahte kendilik. Ayrılık düşüncesi kararttığından içini, göremez kendini.
Olabileceği potansiyel güzelliği görünce irkildim. Ancak benim görmem bana, O’ nun görmesi ise onaydı. O zaman ayrı yollarda birbirine selektör yapan iki insan gibi bir anlık mıydı, bütün paylaşımlar…
Kabuğunu kırmayan, neyi paylaşabilir ki? Uzaklığı yakın kılmak varken, nedir bu yakını uzak kılan yaklaşımlar… Kendinden ayrı düşünce insan, ateşe ihtiyacı yoktur. Dumansızca yanar, kendinden kendine… İşin kötüsü, bu yangını alemin yangını zanneder.
Yaklaşım hakikat arayışı ileyse, zannında tuttuğunda dahi kurtuluş vardır.  Çünkü alem yanar, Adem yandıkça… Bir mazluma el uzanmadıkça, sokaklarda kediler aç dolandığınca yanar olanın, yüreği…
-Neden bu kadar sessiz kaldın dedi. İçimden ettiğim onca kelimeyi duymamış gibi. Sessizliğin anlamını duyabilseydi. Ah, bende kendini görebilseydi. Ah, zulmetmeseydi sevginin sonsuzca güzel yüzü varken, yaşanmaya layık, ömürleri aşacak sonsuzca güzel yüz…
-Metafor dedim, anlamak ve anlatmak içindir. Sen takılma şimdi, kelimeler seni iyice dolaştırıyor bilinmezliğine. Azı çok gör. Varı yok gör. İstiyorsan al bak sana, ömürlük metafor.
Sürekli olsun sevgin gibi, amelin. Süreklilik sonsuzluğun küçük bir aynasıdır çünkü. Gözün bir galaksi yumurtasıdır. Aklın, vahyin özüne döndüreceği hakikatin salıncağıdır. Bu salıncağı sen, uzağa bağlarsan, düşersin tuzağa…
Hangi kelimem senden başkasını tarif etti ki, metafora sığınayım, hangi kelimemde senden başkası vardı ki, bu mümkün olamaz. Sen kendi hazinesinin başında, dilenen bir can iken, kelimelerim yetişti imdadına, hatırla…
Kendini tarifsiz sanar iken, arif oldu sana, halim… Bu sebepten yaklaşımın özlüce olsun, sözlüce değil. Öz olursa sendeki, söz özü istisnasızca tavaf eder.
Ancak söze tutunursan, savruldun demektir. Çünkü sen, sözden ibaret değilsin. Bu yüzden konuşmadan düşünebilmeyi öğren. Konuşmadan mütalaa etmeyi.  Kendi kendi halini görebilmeyi.
Pusulasız isen, gölgeler yönünü şaşırtır. Her an yeni bir savruluşla kin bürüyen yanların çürür. Metaforlar da kurtaramaz seni… Arın o yüzden, gölgelerden…
Kendini gölge görüyorsan ayrı tabii, kendini gölge görenin pusulaya ihtiyacı yoktur. Ancak bu ikilemden seni, kendi iç deryandan yudum yudum su içmek kurtarır.
 
 


Bu haberlerde ilginizi çekebilir!